ÇEVİRİ

Doğrudan çipe sıvı soğutma ve diğer kapalı devre sistemler, hala büyüyen bu pazar için ihtiyaç duyulan çözümleri sunuyor.

PETE ELLIOT & RICHARD TRIBBLE

Yapay zeka iş yükleri yoğunlaştıkça ve raf yoğunlukları arttıkça, soğutma modern veri merkezi altyapısının belirleyici bir kısıtlaması haline geldi.
Doğrudan çipe (D2C) sıvı soğutma ve diğer kapalı devre sistemler, hiper ölçekli ortamlarda hızla vazgeçilmez hale geliyor. Ancak, dikkatin büyük kısmı mekanik konfigürasyon, pompa yedekliliği ve akışkan yönlendirmesine odaklanmış olsa da, bu sistemlerin kimyasal arıtımı, uzun vadeli verimlilik, çalışma süresi ve sürdürülebilirliğin sağlanmasında eşit derecede önemli bir rol oynamaktadır.
Günümüzde inşa edilen yeni nesil veri merkezleri, daha yüksek termal yükler, daha yüksek yoğunluklu ekipman dağıtımı ve güç ve suyu daha etkili bir şekilde yönetme konusunda artan baskı altında çalışacak. Bu durum, mühendislere performansı ilk günden itibaren şekillendirme fırsatı sunuyor. Gelişmiş su arıtma stratejilerini, öngörücü izlemeyi ve sistem hazır olma protokollerini erken aşama tasarımına entegre ederek, mühendisler operasyonel dayanıklılığı önemli ölçüde artırabilir ve uzun vadeli toplam sahip olma maliyetini düşürebilirler.

Konsantrasyon Döngüleri ve Su Kimyası Riski İçin Tasarım
Yıllardır, konsantrasyon çevrimleri (COC), buharlaştırıcı soğutma kulesi sistemlerinde temel bir husus olmuştur. COC'nin artması, su deşarjını ve kimyasal kullanımını azaltır, ancak aynı zamanda özellikle kalsiyum karbonat ve silika kaynaklı mineral kireçlenmesi riskini de artırır. Geleneksel sistemlerde, denge her zaman tasarruf oranını en üst düzeye çıkarmak ile kireç kaynaklı ısı transferi kayıpları ve tortu altı korozyonundan kaynaklanan hizmet ömrünün kısalması riskini en aza indirmek arasında olmuştur.
Bu denge, termal verimliliğin daha kompakt ısı eşanjörleri ve daha yüksek delta-T aralıklarında korunması gereken yüksek yoğunluklu ortamlarda daha da hassas hale gelir. Eşanjör malzemeleri, kontrol vanası konfigürasyonları ve sistem akış hızları gibi tasarım aşamasındaki kararlar, yerel kaynak suyu kimyasının ve COC hedeflerinin uzun vadeli çalışabilirliği nasıl etkileyeceğini hesaba katmalıdır.
D2C sistemlerinde ise işletme endişeleri değişir. Bu kapalı devre sistemlerde buharlaşma çok azdır veya hiç yoktur, bu da COC'nin itici bir faktör olmadığı anlamına gelir. Bunun yerine, korozyonu kontrol altına almaya, mikrobiyal kirlenmeyi önlemeye ve zaman içinde akışkan stabilitesini sağlamaya odaklanırlar. Su arıtma stratejisi sistemin amaçlanan kullanımı ve akış özellikleriyle uyumlu değilse, bu sistemler mikrobiyolojik büyümeye ve malzeme uyumsuzluklarına karşı özellikle hassastır.
Başlangıçta, uygun şekilde temizlenmemiş veya pasifleştirilmemiş sistemler, uzun vadeli güvenilirliği tehlikeye atan partikül yükleri ve korozyon başlatıcıları oluşturabilir. Sistem tasarımı, performans sorunları ortaya çıktıktan sonra değil, başlangıçtan itibaren erişim noktalarının uygun şekilde yıkanmasını ve temizlenmesini sağlamalıdır. D2C sistemlerinde kullanılan takviye sularının ön arıtımı genellikle ters ozmoz veya demineralizatörleri içerir. Bu, daha aşındırıcı bir saf su oluşturur ve ıslak yapı malzemelerini korumak için kimyasal inhibitörlerle uygun şekilde arıtılması gerekir.
Bu sistemlerin uygun şekilde yıkanması, sistemden geçen yıkama suyuna yakın özelliklerde berrak su elde etmek için sistem hacminin 3-6 kez "çevrilmesini" veya değiştirilmesini gerektirebilir. Bu nedenle, operasyon öncesi temizlik işlemiyle ilişkili çeşitli kirleticiler içerebilen bu yıkama suyunun bertarafı için önlemler alınmalıdır.

Devamını dergide okuyabilirsiniz